Zamknięte · otwieramy ponownie o 9:30 Dostępne w naszym sklepie w Paryżu → zapraszamy — jest Twój, bez rezerwacji Click & Collect w 2 godziny Wysyłka FR|EN
×

Odbiór w sklepie — Click & Collect w 2 godziny

Zamów online i odbierz w sklepie w ciągu 2 godzin w godzinach otwarcia (wtorek–sobota, 9:30–18:30).

Przeglądaj sklep →
×

Stan magazynu sklepu, w czasie rzeczywistym

Nasz sklep jest połączony z naszą kasą : liczba widoczna przy każdym produkcie to ilość faktycznie obecna na półce, aktualizowana na bieżąco. To, co widzisz jako dostępne, możesz przyjść i odebrać : jest Twoje, bez rezerwacji.

Zobacz produkty dostępne od ręki →
×
Alexandre Felici, fondateur d'Herba Barona
Alexandre Felici
Założyciel Herba Barona, od 2006 roku

To Alexandre wybiera, jeden po drugim, wszystkie produkty w sklepie — stawiając na czystość formuł i marki, których nie znajdziesz nigdzie indziej.

Pasjonat nutriterapii i diety ketogenicznej (keto), poświęca czas, aby pokierować Cię ku temu, co naprawdę Ci odpowiada — w sklepie lub mailowo.

Zadaj pytanie Alexandre’owi →
×

Godziny otwarcia

Otwarte od 9:30 do 18:30, od wtorku do soboty włącznie. Zamknięte w niedziele i poniedziałki.

×

Dostawa — Francja

  • Mondial Relay : 3,90 € do 500 g
    Termin: od 3 do 5 dni roboczych
  • Colissimo punkt odbioru : 4,90 € — Bezpłatnie od 75 €
    +3 € powyżej 500 g, także gdy dostawa jest bezpłatna
    Termin: 24 godz. w Paryżu · 48 godz. we Francji
  • Colissimo do domu : 7,90 € — Bezpłatnie od 95 €
    +5 € powyżej 500 g, także gdy dostawa jest bezpłatna
    Termin: 24 godz. w Paryżu · 48 godz. we Francji

Kiedy wyrusza Państwa paczka?
Od wtorku do piątku, przed 15h30 : tego samego dnia
W piątek po 15h30, w sobotę lub w niedzielę : w poniedziałek rano
W poniedziałek : we wtorek

Wszystkie ceny i terminy → Ogólne warunki sprzedaży
×

Wyjątkowe zamknięcie

Notre magasin est fermé ce jour férié.

Nous rouvrons le lendemain à 9h30.

Możesz zamawiać online o każdej porze : Twoje zakupy czekają na Ciebie do ponownego otwarcia, a wysyłka wznawia się od następnego dnia roboczego.

×

Płatność w 100 % bezpieczna

Twoje płatności online są obsługiwane przez Monetico, platformę płatniczą Crédit Mutuel : szyfrowane i chronione przez 3-D Secure Twojego banku. Nigdy nie przechowujemy danych Twojej karty.

CB VISA AMEX PayPal Pay moneticoCRÉDIT MUTUEL
FR|EN

Strona główna › Podcast › Alga, która rośnie w jeziorach sodowych

Alga, która rośnie w jeziorach sodowych

Seria Skąd to się bierze? · odcinek 2 · spirulina · 4 min 34 · 2026-11-18 · Herba Barona, podcast

Odcinek po francusku. Pełny tekst można przeczytać poniżej po polsku.

Spirulina, szmaragdowa spirala nad turkusowym jeziorem sodowym — ilustracja 3D — podcast Herba Barona Paris
Maleńka spirala, jak w domu tam, gdzie prawie nic nie żyje.

Tekst odcinka

Proszę sobie wyobrazić jezioro, z którego nie można pić wody. Jest tak nasycona sodą, że szczypie w skórę. Żadnych ryb, prawie żadnych roślin. A mimo to na powierzchni piana o głębokiej zieleni, niemal niebieskiej. Kobiety wchodzą do wody z dzbanami i koszami. Przyszły na zbiory.

Uadi w Kanem

Jesteśmy w Czadzie, na wschód od jeziora Czad, w regionie Kanem. Pośród wydm kryją się tam niewielkie zbiorniki wody, zwane uadi. Ich woda jest nasycona natronem, naturalną solą, którą w tym regionie zbiera się od stuleci. Środowisko wrogie prawie wszystkiemu, co żywe. Z wyjątkiem niej: maleńkiego organizmu w kształcie spirali, który biolodzy zaliczają do sinic, a wszyscy nazywają algą. Spiruliny.

W porze deszczowej, od czerwca do września, rozmnaża się ona bujnie. A zbiorami od pokoleń zajmują się kobiety z ludu Kanembu. Czekają, aż wiatr zepchnie zieloną pianę ku brzegowi. Czerpią ją, przelewają przez tkaninę lub ciasno plecony kosz i zbierają gęstą papkę, o zieleni niemal czarnej.

Zielona papka ze spiruliny rozsmarowana cienką warstwą na piasku nad uadi, placki dihé schnące na matach
Rozsmarowana na gorącym piasku, potem pocięta: dihé.

Wtedy następuje najbardziej zaskakujący gest. Tę papkę rozsmarowują cienką warstwą na gorącym piasku, na słońcu. Wystarczy kilka minut, by zaczęła się ścinać. Kroi się ją na małe kwadraty, a suszenie kończy się na matach, we wsi. Efekt ma swoją nazwę: dihé. Zielone placki, sprzedawane na targach, kruszone do sosów.

1940, potem 1964

Przez długi czas reszta świata nic o tym nie wie. W 1940 roku francuski botanik Dangeard odnotowuje, że na targu w Kanem sprzedaje się dziwne płyty suszonych alg. Prawie nikt nie zwraca na to uwagi. Trzeba czekać do 1964 roku: belgijski botanik Jean Léonard przemierza region z wyprawą i obserwuje kobiety przy pracy, ich sita, ich placki. Tym razem Europa odkrywa, w osłupieniu, to, co kobiety Kanembu wiedziały od zawsze.

I spirulina zaczyna kolejną podróż. Potrzebuje tylko trzech rzeczy: wody o odczynie zasadowym, ciepła i światła. Okazuje się, że można odtworzyć jej jezioro, w miniaturze, w basenach.

Baseny na południu Francji

We Francji przygoda zaczyna się na Południu. W 1997 roku w departamencie Hérault powstaje pierwsza rzemieślnicza ferma. Idą za nią kolejne, zwłaszcza w departamencie Var, często pod dawnymi szklarniami do kwiatów, przekształconymi na nowo. W 2005 roku w Hyères otwiera się szkolenie dla przyszłych hodowców spiruliny. W 2009 roku około trzydziestu producentów zakłada swoją federację. Dziś fermy spiruliny znajdziemy mniej więcej w całej Francji.

Hodowca spiruliny przecedzający zieloną wodę z basenu przez cienkie płótno pod szklarnią na południu Francji
Pod szklarnią na Południu to samo płótno przecedza tę samą zieloną wodę.

Sam gest nie zmienił się aż tak bardzo. Hodowca miesza wodę w basenach, pilnuje koloru, zbiera, przecedzając przez cienkie płótno. Wyciska pastę, potem ją suszy, często w cienkich nitkach, jak zielone spaghetti. Między kobietą z ludu Kanembu pochyloną nad uadi a rolnikiem z Południa pochylonym nad basenem są tysiące kilometrów. I to samo płótno, które przecedza tę samą zieloną wodę.

Od sodowej sadzawki w sercu Sahelu aż po półkę naszego sklepu w Paryżu: to jedna z najpiękniejszych podróży w świecie roślin. Organizm zrodzony w wodzie, w której prawie nic nie żyje, a dziś pokarm, który wozi się po całym świecie.

Więc następnym razem, gdy zobaczą Państwo torebkę spiruliny, proszę pomyśleć o uadi w Kanem. I o tych kobietach, które na długo przed laboratoriami zrozumiały, że jezioro, z którego nie da się pić, może wykarmić wieś.