Zamknięte · otwieramy ponownie o 9:30 Dostępne w naszym sklepie w Paryżu → zapraszamy — jest Twój, bez rezerwacji Click & Collect w 2 godziny Wysyłka FR|EN
×

Odbiór w sklepie — Click & Collect w 2 godziny

Zamów online i odbierz w sklepie w ciągu 2 godzin w godzinach otwarcia (wtorek–sobota, 9:30–18:30).

Przeglądaj sklep →
×

Stan magazynu sklepu, w czasie rzeczywistym

Nasz sklep jest połączony z naszą kasą : liczba widoczna przy każdym produkcie to ilość faktycznie obecna na półce, aktualizowana na bieżąco. To, co widzisz jako dostępne, możesz przyjść i odebrać : jest Twoje, bez rezerwacji.

Zobacz produkty dostępne od ręki →
×
Alexandre Felici, fondateur d'Herba Barona
Alexandre Felici
Założyciel Herba Barona, od 2006 roku

To Alexandre wybiera, jeden po drugim, wszystkie produkty w sklepie — stawiając na czystość formuł i marki, których nie znajdziesz nigdzie indziej.

Pasjonat nutriterapii i diety ketogenicznej (keto), poświęca czas, aby pokierować Cię ku temu, co naprawdę Ci odpowiada — w sklepie lub mailowo.

Zadaj pytanie Alexandre’owi →
×

Godziny otwarcia

Otwarte od 9:30 do 18:30, od wtorku do soboty włącznie. Zamknięte w niedziele i poniedziałki.

×

Dostawa — Francja

  • Mondial Relay : 3,90 € do 500 g
    Termin: od 3 do 5 dni roboczych
  • Colissimo punkt odbioru : 4,90 € — Bezpłatnie od 75 €
    +3 € powyżej 500 g, także gdy dostawa jest bezpłatna
    Termin: 24 godz. w Paryżu · 48 godz. we Francji
  • Colissimo do domu : 7,90 € — Bezpłatnie od 95 €
    +5 € powyżej 500 g, także gdy dostawa jest bezpłatna
    Termin: 24 godz. w Paryżu · 48 godz. we Francji

Kiedy wyrusza Państwa paczka?
Od wtorku do piątku, przed 15h30 : tego samego dnia
W piątek po 15h30, w sobotę lub w niedzielę : w poniedziałek rano
W poniedziałek : we wtorek

Wszystkie ceny i terminy → Ogólne warunki sprzedaży
×

Wyjątkowe zamknięcie

Notre magasin est fermé ce jour férié.

Nous rouvrons le lendemain à 9h30.

Możesz zamawiać online o każdej porze : Twoje zakupy czekają na Ciebie do ponownego otwarcia, a wysyłka wznawia się od następnego dnia roboczego.

×

Płatność w 100 % bezpieczna

Twoje płatności online są obsługiwane przez Monetico, platformę płatniczą Crédit Mutuel : szyfrowane i chronione przez 3-D Secure Twojego banku. Nigdy nie przechowujemy danych Twojej karty.

CB VISA AMEX PayPal Pay moneticoCRÉDIT MUTUEL
FR|EN

Strona główna › Podcast › Słońce w butelce

Słońce w butelce

Seria Siedem błędów na etykiecie · odcinek 3 · witamina D · 4 min 39 · 2026-10-25 · Herba Barona, podcast

Odcinek po francusku. Pełny tekst można przeczytać poniżej po polsku.

Witamina D, promienie słońca przenikające przez warstwy skóry — ilustracja 3D — podcast Herba Barona Paris
W słońcu skóra wytwarza witaminę D.

Tekst odcinka

Londyn, początek XX wieku. Węglowy dym czerni fasady, niebo bywa szare całymi tygodniami, a w ciasnych uliczkach robotniczych dzielnic słońce ledwo dotyka bruku. Proszę spojrzeć na bawiące się tam dzieci. Wiele z nich ma powyginane nogi. Zgarbione plecy. Grube nadgarstki. W całej Europie mówi się na to: choroba angielska.

Trzy wieki zagadki

Jej naukowa nazwa to krzywica. Kości dziecka pozostają miękkie i odkształcają się pod jego własnym ciężarem. Choroba nie jest nowa: już w 1645 roku angielski student medycyny, Daniel Whistler, poświęca jej swoją rozprawę, „chorobie angielskich dzieci, którą lud nazywa rickets”. Przez prawie trzy wieki nikt nie rozumie, skąd się bierze.

Pierwsza wskazówka pojawia się w 1890 roku. Brytyjski lekarz misjonarz, Theobald Palm, robi niepokojącą obserwację. W krajach biednych, ale słonecznych, krzywica jest rzadka. W zadymionych brytyjskich miastach przemysłowych jest wszędzie. Jego wniosek mieści się w jednym słowie: słońce. Prawie nikt go nie słucha.

Słońce kontra talerz

Trzeba poczekać do końca I wojny światowej. W 1919 roku w Berlinie pediatra Kurt Huldschinsky umieszcza dzieci chore na krzywicę pod lampą rtęciową, która emituje promieniowanie ultrafioletowe. Na zdjęciach rentgenowskich, tydzień po tygodniu, kości na nowo twardnieją. Samo światło robi to, czego nie robiło nic innego.

Łyżka tranu nad starą brązową butelką, w tle psy leżące w budzie
Tran, stare lekarstwo o strasznym zapachu.

W tym samym roku w Wielkiej Brytanii Edward Mellanby prowadzi zupełnie inny eksperyment. Trzyma psy w pomieszczeniu, karmione głównie owsem. Chorują na krzywicę. Podaje im tran, to stare lekarstwo o strasznym zapachu: krzywica się nie rozwija. Dla niego sprawa jest jasna, klucz leży na talerzu. I myśli o witaminie A, już znanej.

Mamy więc dwa obozy naprzeciw siebie. Z jednej strony zwolennicy słońca. Z drugiej zwolennicy odżywiania. Obie strony mają dowody. I żadna nie rozumie dowodów drugiej.

W 1922 roku w Stanach Zjednoczonych Elmer McCollum rozstrzyga część sporu. Niszczy witaminę A zawartą w tranie. Tran jednak zachowuje całe swoje działanie wobec krzywicy. Jest więc w nim coś jeszcze. Czwarta witamina. Nazywa się ją po prostu witaminą D.

Obie strony miały rację

Potem, w 1924 roku, dwa amerykańskie laboratoria, Harry'ego Steenbocka i Alfreda Hessa, wykazują, że naświetlając żywność ultrafioletem, nadaje się jej tę samą moc. Układanka wreszcie się składa. Obie strony miały rację. W słońcu skóra wytwarza witaminę D. A tran ją magazynuje. Olej był dosłownie słońcem w butelce.

Dzieci w małych ciemnych okularach siedzą w kręgu wokół lampy łukowej w londyńskiej klinice światła z lat dwudziestych
Londyn, lata dwudzieste: dzieci w kręgu wokół lampy łukowej.

W Londynie przechodzi się do praktyki. W połowie lat dwudziestych otwierają się kliniki „światła sztucznego”. Dzieci w krótkich majteczkach, z małymi ciemnymi okularami na nosie, siadają w kręgu wokół wielkich węglowych lamp łukowych, trzy seanse w tygodniu. Słońce na receptę, rozdawane przez pielęgniarki.

Dziś witamina D ma to samo podwójne pochodzenie: skóra w słońcu i kilka produktów spożywczych, jak tłuste ryby. Przyczynia się do utrzymania prawidłowego stanu kości i prawidłowego wchłaniania wapnia. A pod paryskim niebem przez dużą część roku słońce jest zbyt nisko, by skóra wytwarzała jej dużo. W naszym sklepie w Paryżu, gdy ją przedstawiamy, lubimy opowiadać, skąd się wzięła: z szarego nieba Londynu i z lampy łukowej.

Słońce w butelce to nie hasło reklamowe. To coś, czego lekarze szukali przez prawie trzy wieki: zamknąć promień światła w łyżce.